Demontaż i montaż grzejnika (komplet)

Jeśli za grzejnikiem ma tylko przejść wałek z farbą, często wystarczy go odchylić albo dobrze zabezpieczyć. Pełny demontaż ma sens wtedy, gdy ściana za nim zmienia się bardziej: nowy tynk, gładź, płytki, tapeta albo docieplenie od środka. Przy wymianie podłogi demontaż opłaca się szczególnie wtedy, gdy zmienia się jej wysokość i rury trzeba później dopasować.

Demontaż to też pierwszy krok przy wymianie grzejnika na nowy. Ta pozycja zakłada jednak, że wraca ten sam grzejnik w to samo miejsce. Jeśli zmienia się typ, wymiar albo sposób podłączenia, to już większa praca.

Przebieg zależy od tego, czy grzejnik ma zawory odcinające na zasilaniu i na powrocie. Jeśli ma i są szczelne, nie trzeba spuszczać wody z całej instalacji. Jeśli ich nie ma albo są zapieczone, trzeba spuścić wodę przynajmniej z części instalacji.

1. Wyłączyć ogrzewanie i odczekać, aż grzejnik ostygnie.
2. Zakręcić zawór termostatyczny na zasilaniu i zawór powrotny, przy zaworze powrotnym zapamiętać albo zapisać jego nastawę.
3. Podstawić pod złączki miskę i podłożyć szmaty.
4. Poluzować nakrętki na obu złączkach i spuścić wodę z grzejnika.
5. Unieść grzejnik z uchwytów i odnieść go w bezpieczne miejsce, większe sztuki we dwie osoby.
6. Założyć na otwarte zawory korki albo nakrętki zaślepiające.
7. Po zakończeniu prac sprawdzić uchwyty, uszczelki i gwinty, zużyte uszczelki wymienić.
8. Powiesić grzejnik z powrotem, wypoziomować go i podłączyć złączki.
9. Powoli otworzyć zawory, napełnić grzejnik i sprawdzić szczelność.
10. Odpowietrzyć grzejnik, sprawdzić ciśnienie w instalacji i przywrócić pierwotne ustawienia zaworów.

Dlaczego nastawa zaworu powrotnego jest taka ważna? Instalator ustawił nią, ile wody przepływa przez dany grzejnik. Jeśli ktoś po prostu go zakręci, a potem odkręci do oporu, grzejnik może zabierać ciepło innym pomieszczeniom.

W domu jednorodzinnym z własnym kotłem masz wszystko w swoich rękach: wyłączasz ogrzewanie, spuszczasz wodę i sam ją uzupełniasz. Po napełnieniu i odpowietrzeniu ciśnienie zwykle spada, więc trzeba je dopełnić na kotle do wartości podanej przez producenta kotła. Sam kocioł, zwłaszcza gazowy, zostaw serwisantowi z odpowiednimi uprawnieniami. Jeśli przy kotle poczujesz gaz, natychmiast wyjdź z pomieszczenia i zadzwoń pod 992 albo 112.

W bloku, czy to z wielkiej płyty, czy w kamienicy, grzejnik jest częścią wspólnej instalacji, często zasilanej z miejskiej sieci ciepłowniczej. Przed demontażem skontaktuj się więc z zarządcą, spółdzielnią albo wspólnotą mieszkaniową. Jeśli grzejnik nie ma sprawnych zaworów, spuszczeniem wody z pionu zajmuje się zarządca albo wskazana przez niego firma, często tylko poza sezonem grzewczym. Na grzejnikach w blokach zwykle jest też podzielnik ciepła. Nie wolno go po prostu zerwać i przykleić z powrotem, bo może to sprawić kłopoty przy rozliczaniu ciepła. Jego zdjęcie i ponowny montaż z nową plombą uzgodnij z zarządcą albo z firmą, która robi odczyty.

Pracochłonność, a więc i koszt, zależy głównie od tego, co hydraulik zastanie na miejscu. Pracę ułatwia:

• grzejnik płytowy ze sprawnym zaworem termostatycznym i powrotnym,
• nowsze złączki, które dają się odkręcić bez dużej siły,
• swobodny dostęp do grzejnika i mocne uchwyty w zdrowej ścianie.

Pracę utrudnia:

• żeliwny grzejnik członowy, bardzo ciężki, z często zapieczonymi połączeniami,
• zapieczone albo cieknące zawory, które trzeba wymienić,
• brak zaworów odcinających, gdy trzeba spuszczać wodę z instalacji albo z pionu,
• zmiana grubości ściany albo podłogi, po której trzeba przedłużyć rury lub przesunąć uchwyty,
• luźne kołki w kruszącym się tynku albo w starym murze,
• mocno zanieczyszczona woda w instalacji, która zamula zawory.

W praktyce często zdarza się, że stary zawór po latach zostaje zakręcony pierwszy raz i potem już nie trzyma szczelnie. Warto się z tym liczyć z góry i wymienić go od razu, kiedy grzejnik jest zdjęty.

• grzejnik nie wisi w poziomie: gorzej się odpowietrza, a powietrze zbiera się w jednym rogu, pomaga sprawdzenie poziomicą przed dokręceniem złączek,
• ponownie użyte stare uszczelki: połączenie może trzymać kilka dni, a potem zaczyna przeciekać, dlatego lepiej założyć nowe,
• zamienione zasilanie i powrót: zawór szumi albo źle reguluje, kierunek przepływu jest na zaworze zwykle oznaczony strzałką,
• pominięte odpowietrzenie: grzejnik grzeje tylko na dole albo wcale, odpowietrzać trzeba zawsze po napełnieniu,
• źle ustawiony zawór powrotny: jeden pokój się przegrzewa, a inny zostaje chłodny,
• grzejnik tuż przy ścianie: powietrze gorzej krąży, a za grzejnikiem zbiera się kurz, odstęp od ściany to zwykle kilka centymetrów, a od podłogi mniej więcej szerokość dłoni.

Dlaczego grzejnik prawie zawsze wisi pod oknem? Ciepłe powietrze unosi się i zatrzymuje chłodne powietrze, które opada od okna. Dlatego warto powiesić go dokładnie w poprzednim miejscu, jeśli nie ma powodu do zmiany.

Przy odbiorze poświęć kilka minut, kiedy ogrzewanie już działa, a grzejnik jest ciepły:

• grzejnik pewnie siedzi na uchwytach i się nie rusza,
• wisi w poziomie i w tym samym miejscu co wcześniej,
• złączki są suche także po nagrzaniu, sprawdź je chusteczką higieniczną,
• grzejnik grzeje równo na całej powierzchni, nie tylko na dole,
• głowica termostatyczna daje się obracać i reaguje,
• zawór powrotny ma taką nastawę jak wcześniej,
• ciśnienie na kotle mieści się w zakresie podanym przez producenta,
• w mieszkaniu podzielnik ciepła jest z powrotem na miejscu i prawidłowo zaplombowany,
• wokół jest sucho, a ściana i podłoga nie są uszkodzone.

Po kilku dniach używania zajrzyj jeszcze raz pod złączki. Drobny przeciek często pojawia się dopiero po pierwszych cyklach nagrzewania i stygnięcia.