Montaż uchwytu do grzejnika

Nowy uchwyt jest potrzebny zawsze, gdy na ścianie jeszcze nic nie ma. Znacznie częściej chodzi jednak o wymianę. Nowy grzejnik prawie zawsze ma inne wymiary, inną wagę i inny rozstaw mocowań niż stary, więc dawne konsole po prostu do niego nie pasują.

• montaż nowego grzejnika w mieszkaniu lub domu jednorodzinnym,
• wymiana starego grzejnika członowego na płytowy,
• poluzowany grzejnik, który rusza się przy dotknięciu albo odchyla od ściany,
• skorodowane lub wygięte konsole w starszych budynkach, np. w kamienicach,
• remont, przy którym grzejnik przenosi się w inne miejsce.

Przy wymianie grzejnika warto za jednym razem zrobić demontaż, nowe uchwyty i zawory. Ścianę rozkuwa się wtedy tylko raz i tylko raz poprawia tynk. W bloku z centralnym ogrzewaniem grzejnika nie zdejmiesz bez odcięcia i spuszczenia wody. Czasem trzeba opróżnić cały pion, a to robi administracja budynku. Termin ustal więc wcześniej z zarządcą, wspólnotą albo spółdzielnią, najlepiej poza sezonem grzewczym.

Rodzaj uchwytu wynika przede wszystkim z grzejnika. Producent zwykle dołącza go do zestawu albo dokładnie określa w instrukcji.

Konsole do grzejników płytowych

To obecnie najpopularniejsze rozwiązanie: stalowe konsole z plastikową wkładką, w którą wchodzą zaczepy z tyłu grzejnika. Wkładka łagodzi naprężenia przy nagrzewaniu i pozwala łatwo zdjąć grzejnik, na przykład przed malowaniem.

Uchwyty do grzejników członowych

Grzejniki żeliwne i starsze stalowe członowe wiszą na hakach lub trzpieniach kotwionych w ścianie. Grzejnik żeliwny jest bardzo ciężki, dlatego potrzebuje więcej punktów mocowania i solidnej ściany.

Stojaki podłogowe

Jeśli ściana nie uniesie dużego ciężaru, na przykład cienka ścianka działowa albo płyta g-k bez wzmocnienia, grzejnik stawia się na stojakach przykręconych do podłogi. Na ścianie trzyma się wtedy tylko po to, żeby się nie przewrócił. Podłogę trzeba przygotować przed ułożeniem warstwy wykończeniowej.

Uchwyty do grzejników łazienkowych

Grzejniki drabinkowe mają własne uchwyty, które ustalają odległość od ściany. Tu liczy się precyzja, bo drabinka jest na widoku i każde przekrzywienie od razu rzuca się w oczy.

Dlaczego tak dużo zależy od ściany? Bo grzejnik pełen wody ciągnie kołek nie tylko w dół, ale też od ściany. Każdy materiał trzyma kotwę inaczej.

Beton

Typowy dla bloków z wielkiej płyty. Trzyma bardzo dobrze, ale wierci się ciężko i w ścianie może być zbrojenie. Stosuje się zwykłe kołki nylonowe lub metalowe z wkrętami odpowiedniej długości. Podobnie dobrze zachowują się ściany z bloczków silikatowych.

Cegła pełna i pustak ceramiczny

Cegła pełna, częsta w kamienicach, jest wdzięczna do kotwienia. Pustak ceramiczny, popularny w domach jednorodzinnych, ma w środku komory, w których zwykły kołek nie ma się gdzie rozeprzeć. Używa się wtedy dłuższych kołków do materiałów otworowych albo kotwy chemicznej. Wiercić należy bez udaru, żeby nie rozbić wewnętrznych ścianek pustaka.

Beton komórkowy

Gazobeton jest miękki i lekki, w nowszych domach spotyka się go bardzo często. Zwykły kołek łatwo się w nim obraca. Potrzebne są kołki przeznaczone do betonu komórkowego albo kotwa chemiczna.

Płyta g-k

To najtrudniejszy przypadek. W samej płycie grzejnika zakotwić się nie da. Albo przy stawianiu ścianki wkłada się w konstrukcję drewniane lub stalowe wzmocnienie, albo grzejnik stawia się na stojakach podłogowych. Jeśli wzmocnienia brakuje, a ścianka jest już gotowa, trzeba ją otworzyć albo wybrać stojaki.

Najprościej jest przy równej, mocnej ścianie, jasnym położeniu przyłączy i wymianie starej konsoli na nową tego samego typu. Pracę wydłużają i utrudniają natomiast:

• pustak ceramiczny, beton komórkowy albo płyta g-k bez wzmocnienia,
• ciężki grzejnik żeliwny albo bardzo długi grzejnik z kilkoma konsolami,
• stare otwory dokładnie tam, gdzie trzeba wiercić nowe, przez co kotwa nie ma się czego trzymać,
• przewody elektryczne lub rury w ścianie, które trzeba ominąć,
• przyłącza, które nie pasują do nowego grzejnika i wymagają przeróbki przez hydraulika,
• trudny dostęp, na przykład za zabudową kuchenną albo pod parapetem z małym prześwitem.

Samo osadzenie konsol na ścianie z betonu lub cegły zrobi sprawna osoba z wiertarką. Zdjęcie i podłączenie grzejnika, spuszczanie i napełnianie instalacji oraz przeróbki rur zostaw instalatorowi. Jeśli nie wiesz, co biegnie w ścianie, poproś fachowca o pomoc, zanim zaczniesz wiercić.

1. Sprawdzić w instrukcji producenta grzejnika zalecaną wysokość nad podłogą, odległość od ściany i rozstaw konsol.
2. Ustalić położenie zasilania i powrotu, żeby zawieszony grzejnik trafił dokładnie w przyłącza.
3. Wykrywaczem sprawdzić, czy w miejscu wiercenia nie ma przewodów elektrycznych ani rur.
4. Poziomicą lub laserem wyznaczyć poziomą linię i zaznaczyć punkty pod konsole.
5. Wywiercić otwory wiertłem dobranym do materiału ściany, w pustaku bez udaru.
6. Wydmuchać pył z otworów i osadzić kołki albo kotwę chemiczną zgodnie z instrukcją.
7. Przykręcić konsole i dokręcić je tak, żeby się nie ruszały, ale wkręt nie przekręcił się w kołku.
8. Sprawdzić poziomicą, czy wszystkie konsole są w jednej linii i w tej samej odległości od ściany.
9. Docisnąć konsolę ręką i upewnić się, że trzyma mocno.

Większość problemów nie wychodzi od razu, tylko po kilku tygodniach grzania. Grzejnik zaczyna się przechylać, konsola wysuwa się ze ściany albo pojawiają się nieszczelności przy zaworach. W praktyce zdarza się, że ktoś liczy wagę pustego grzejnika i zapomina o wodzie albo używa uniwersalnego kołka w ścianie, do której on się nie nadaje. Błędem jest też grzejnik zawieszony za nisko albo tuż pod parapetem. Powietrze krąży wtedy słabo i pokój nagrzewa się wolniej.

Przy odbiorze montażu sprawdź, czy:

• konsole są stabilne i nie ruszają się przy docisku,
• grzejnik wisi poziomo, a przy niektórych typach z lekkim spadkiem w stronę odpowietrznika, jeśli tak zaleca producent,
• wysokość nad podłogą i odstęp od parapetu zgadzają się z instrukcją,
• między grzejnikiem a ścianą jest szczelina na przepływ powietrza,
• przyłącza nie są naprężone i nigdzie nie kapie,
• wokół otworów nie ma pęknięć, a tynk jest wykończony,
• dostałeś instrukcję grzejnika i informację o zastosowanym sposobie kotwienia.