Cennik robót budowlanych: Gwintowanie rur
Prosimy wpisać ilości, a cena przeliczy się od razu. Poziom cen: Polska. Stawki można dopasować we własnym cenniku.
Wszystkie podane ceny nie zawierają VAT. Cena robocizny to tylko praca. Cena z materiałem obejmuje dodatkowo materiały pomocnicze (klej, grunt, masy uszczelniające, łączniki). Płytki, podłogi, farbę i ceramikę sanitarną wybiera i kupuje klient, nie są wliczone w cenę.
| Pozycja | Jednostka | Cena / jedn. | Ilość | Razem |
|---|---|---|---|---|
Instalacje grzewcze cena | ||||
| Gwintowanie rurociągu | szt | 233,80 zł / szt | szt | wpisz ilość- |
| Demontaż i ponowny montaż grzejnika (kompletny) | szt | 765,00 zł / szt | szt | wpisz ilość- |
| Demontaż kotła gazowego / elektrycznego | szt | 467,50 zł / szt | szt | wpisz ilość- |
| Demontaż zasobnika ciepłej wody | szt | 463,30 zł / szt | szt | wpisz ilość- |
| Montaż i podłączenie grzejnika płytowego | szt | szt | - | |
| Montaż grzejnika łazienkowego drabinkowego | szt | 510,00 zł / szt | szt | wpisz ilość- |
| Ułożenie płyty izolacyjnej ogrzewania podłogowego | m² | 14,90 zł / m² | m² | wpisz ilość- |
| Układanie rur ogrzewania podłogowego | m | 19,10 zł / m | m | wpisz ilość- |
| Montaż rozdzielacza ogrzewania podłogowego | szt | szt | - | |
| Montaż gazowego kotła kondensacyjnego | szt | szt | - | |
| Montaż pompy ciepła powietrze-woda | szt. | 4 037,50 zł / szt. | szt. | wpisz ilość- |
| Uziemienie / połączenie wyrównawcze systemu grzewczego | szt | szt | - | |
| Wymiana termostatycznego zaworu grzejnikowego (TRV) | szt | 80,80 zł / szt | szt | wpisz ilość- |
| Wymiana zaworu powrotnego | szt | 80,80 zł / szt | szt | wpisz ilość- |
| Montaż pompy obiegowej | szt | szt | - | |
| Przygotowanie instalacji pod smart termostat | szt | szt | - | |
| Montaż i podłączenie sprzęgła hydraulicznego | szt | szt | - | |
| Montaż naczynia wzbiorczego | szt | 229,50 zł / szt | szt | wpisz ilość- |
| Montaż instalacji cyrkulacyjnej | szt | szt | - | |
| Montaż pompy ciepłej wody użytkowej (CWU) / cyrkulacyjnej | szt | szt | - | |
| Spawanie acetylenowo-tlenowe rurociągu metalowego | szt | 85,00 zł / szt | szt | wpisz ilość- |
| Próba ciśnieniowa systemu grzewczego | godz | 552,50 zł / godz | godz | wpisz ilość- |
| Opróżnianie systemu grzewczego | szt | szt | - | |
| Napełnianie, odpowietrzanie i równoważenie systemu grzewczego | godz | 297,50 zł / godz | godz | wpisz ilość- |
| Rurociągi do grzejników | mb | 38,30 zł / mb | mb | wpisz ilość- |
| Płukanie i czyszczenie istniejącego systemu grzewczego | godz | 212,50 zł / godz | godz | wpisz ilość- |
| Zamrażanie rur | szt | 212,50 zł / szt | szt | wpisz ilość- |
| Zaślepienie grzejnika | szt | 276,30 zł / szt | szt | wpisz ilość- |
| Napełnianie systemu grzewczego | szt | szt | - | |
| Kucie bruzd pod rury grzewcze w podłodze | mb | 102,00 zł / mb | mb | wpisz ilość- |
| Zabetonowanie rur grzewczych w podłodze | mb | 27,60 zł / mb | mb | wpisz ilość- |
| Montaż wieszaków do grzejnika | szt | 72,30 zł / szt | szt | wpisz ilość- |
| Montaż termostatycznego zaworu grzejnikowego (TRV) z głowicą | szt | 80,80 zł / szt | szt | wpisz ilość- |
| Uzupełnienie ciśnienia i odpowietrzenie grzejnika | szt | 51,00 zł / szt | szt | wpisz ilość- |
Kiedy nacina się gwint na rurze
Hydraulik nacina gwint na końcu rury i wkręca w niego kolano, zawór, śrubunek albo inną kształtkę. Robi się to przy naprawie starszych instalacji stalowych i przy wymianie uszkodzonego odcinka. Gwint jest też potrzebny przy podłączaniu grzejnika, pompy lub nowego zaworu. Ogólnie dotyczy to każdego miejsca, w którym do istniejącej metalowej rury podłącza się coś nowego. Szersze tło tych prac opisuje przegląd instalacji grzewczych.
Najczęściej spotyka się to w starszych domach i blokach ze stalową instalacją c.o. albo ocynkowaną instalacją wodną. Typowe sytuacje:
- spod starego połączenia sączy się woda, zardzewiały koniec rury trzeba odciąć i naciąć nowy gwint,
- nowy grzejnik ma inny rozstaw lub położenie i podejścia trzeba skrócić albo przedłużyć,
- do instalacji dochodzi zawór odcinający, filtr lub pompa,
- starą rurę stalową łączy się z nową instalacją z tworzywa lub z rur wielowarstwowych przez złączkę przejściową z gwintem.
Gwint rozlicza się na sztuki. Jedna sztuka to jeden nacięty gwint na jednym końcu rury. Przy wymianie odcinka z dwoma końcami są to zwykle dwa gwinty.
Co ustalić przed przyjazdem hydraulika
Dużo czasu i nerwów można zaoszczędzić, jeśli wcześniej wiadomo, co ma zostać podłączone do rury i jak będzie dalej przebiegać instalacja.
- Co jest podłączane: zawór, grzejnik, pompa albo przejście na tworzywo. Od tego zależy rozmiar i rodzaj gwintu oraz dobór kształtki.
- Naprawa czy wymiana: nowy gwint wytrzyma tylko tyle, ile ścianka rury wokół niego. Jeśli rura w pobliżu jest mocno skorodowana, rozsądniej jest wymienić cały odcinek. Czasem opłaca się przejść na instalację z tworzywa lub rur wielowarstwowych i połączyć się ze starą stalą tylko w jednym miejscu.
- Gdzie można odciąć instalację: warto sprawdzić, czy na odgałęzieniach są zawory, czy trzeba będzie spuścić wodę z całej instalacji grzewczej albo zakręcić wodę w całym domu.
- Czy połączenie zostanie zakryte: jeśli rura trafi w ścianę lub podłogę, trzeba przewidzieć próbę szczelności jeszcze przed tynkowaniem lub wylewką.
- Instalacje wspólne: w budynku wielorodzinnym pionów i instalacji wspólnych nie wolno spuszczać ani przerabiać bez uzgodnienia z zarządcą, spółdzielnią lub wspólnotą mieszkaniową.
- Gaz: przy instalacji gazowej obowiązują szczególne zasady, opisane niżej. Hydraulik bez aktualnego świadectwa kwalifikacyjnego w grupie G3 nie może wykonać tej pracy.
Jak przebiega gwintowanie krok po kroku
Przed rozpoczęciem cięcia instalacja musi być bez ciśnienia. W przypadku c.o. oznacza to spuszczenie przynajmniej danego obiegu. Przy wodzie trzeba zamknąć dopływ i otworzyć najniżej położony kran. Następnie fachowiec postępuje mniej więcej tak:
- Cięcie: odcina rurę prostopadle, najlepiej obcinakiem do rur, aby koniec był równy. Skorodowany koniec skraca aż do zdrowego materiału.
- Oczyszczenie: usuwa zadziory od wewnątrz i z zewnątrz oraz oczyszcza powierzchnię z rdzy i starej farby.
- Założenie głowicy: nakłada głowicę gwinciarską (narzynkę) właściwego rozmiaru i smaruje rurę olejem do gwintowania.
- Nacinanie: nacina gwint równomiernym ruchem. Przy narzędziu ręcznym po krótkim odcinku cofa obrót, aby wyłamać wióry.
- Kontrola: oczyszcza gwint, sprawdza jego długość i powierzchnię, a następnie próbnie nakręca kształtkę.
- Uszczelnienie: uszczelnia gwint pakułami z pastą uszczelniającą, nicią uszczelniającą lub taśmą teflonową. Uszczelnienie nawija zgodnie z kierunkiem gwintu, a potem dokręca połączenie. Rurę przytrzymuje drugim kluczem, aby nie poluzować innego połączenia dalej w instalacji.
- Napełnienie i próba: napełnia instalację, przy c.o. odpowietrza ją i sprawdza, czy połączenie pod ciśnieniem pozostało suche.
Smarowanie i prosto założona głowica mają duże znaczenie. Jeśli głowica zejdzie krzywo, gwint wyjdzie krzywy. Kształtka stoi wtedy ukośnie, a połączenie ma skłonność do przecieków. Bez oleju gwint się rwie i powstaje szorstka powierzchnia, którą trudno uszczelnić.
Jaki rodzaj gwintu się stosuje i dlaczego
W instalacjach wodnych, grzewczych i gazowych w Polsce stosuje się gwinty rurowe w wymiarach calowych. Często określa się je zbiorczo jako BSP. W praktyce trzeba rozróżniać przede wszystkim te oznaczenia:
- R: zewnętrzny gwint stożkowy, nacinany bezpośrednio na rurze. Przy dokręcaniu się zaciska i uszczelnia na gwincie razem z materiałem uszczelniającym. To typowy gwint na rurach stalowych dla wszystkich trzech mediów,
- Rp: wewnętrzny gwint walcowy w kształtkach, w który wkręca się gwint stożkowy R,
- G: gwint walcowy, który sam nie uszczelnia. Stosuje się go tam, gdzie szczelność zapewnia płaska uszczelka lub o-ring, na przykład przy śrubunkach, przyłączach zaworów grzejnikowych czy przy pompach.
Gwinty wewnętrzne są niemal zawsze wykonane fabrycznie w kształtkach i armaturze. Na budowie nacina się je tylko wyjątkowo. Ważne, aby rodzaj i rozmiar gwintu na rurze i na kształtce do siebie pasowały. W razie wątpliwości pomocna jest karta techniczna producenta armatury.
Calowe oznaczenie rury nie odpowiada jej rzeczywistej średnicy zewnętrznej. To tradycyjne oznaczenie nominalne. Przy zakupie kształtki nie warto więc mierzyć rury miarką ani zgadywać. Najpewniej jest zabrać ze sobą starą kształtkę albo zostawić wybór hydraulikowi.
Materiały: co da się gwintować, a co nie
Rury stalowe czarne to klasyka starszych instalacji c.o. Dobrze się je gwintuje ręcznie i maszynowo, a połączenie jest mocne i rozbieralne.
Rury ocynkowane często występują w instalacjach wodnych w blokach i starszych domach. Przy nacinaniu gwintu warstwa cynku w tym miejscu zostaje naturalnie usunięta. Dlatego ważne jest dobre uszczelnienie, które chroni gwint przed wilgocią. Rur ocynkowanych nie powinno się spawać ani podgrzewać, więc gwint jest przy nich naturalnym wyborem.
Rury nierdzewne są twardsze i bardziej wymagające dla narzędzi. Potrzebują ostrych głowic przeznaczonych do stali nierdzewnej i zwykle gwintowania maszynowego.
Nie gwintuje się rur z tworzywa i wielowarstwowych, rur miedzianych ani cienkościennych systemów stalowych przeznaczonych do zaprasowywania. Stosuje się w nich złączki zaprasowywane, zaciskowe lub lutowane, ewentualnie złączki przejściowe z gwintem. Nie nadaje się też mocno skorodowana rura, w której po nacięciu gwintu zostałaby zbyt cienka ścianka.
Gwintownica ręczna czy elektryczna
Ręczna gwintownica z grzechotką wystarcza do mniejszych średnic i kilku gwintów, na przykład przy naprawie w łazience albo przy demontażu i montażu grzejnika. Jej zaletą jest to, że zmieści się w ciasnym miejscu, gdzie nie da się ustawić maszyny.
Gwintownicę elektryczną lub gwinciarkę stosuje się przy większych średnicach, twardszych materiałach i większej liczbie gwintów. Gwinty są równiejsze, a praca szybsza. Mniej obciąża się też rurę i ścianę, do której instalacja jest zamocowana. Jeśli odcinek da się zdemontować, fachowiec czasem woli go wyciąć, naciąć gwint na maszynie i wstawić gotowy element z powrotem.
Od czego zależy cena gwintu
Orientacyjna cena robocizny wynosi 233,80 zł za sztukę. Pracochłonność, a tym samym końcową cenę, kształtują przede wszystkim:
- Średnica rury: mniejsze średnice, typowe w mieszkaniach, nacina się szybko także ręcznie. Większe wymagają więcej siły, większej głowicy lub maszyny, a cena za sztukę jest wyraźnie wyższa.
- Liczba gwintów: przy jednym gwincie dużą część ceny stanowi dojazd i przygotowanie. Przy kilku gwintach naraz jedna sztuka wychodzi zwykle taniej.
- Materiał: stal nierdzewna i stare, twarde rury trudniej się nacina, szybciej zużywają głowicę i podnoszą koszt pracy.
- Dostęp do miejsca: rury tuż przy ścianie, w narożniku, za kotłem lub w szachcie nie da się wygodnie obracać grzechotką. Czasem trzeba wyciąć odcinek, naciąć gwint na maszynie i wstawić go z powrotem, co wydłuża pracę.
- Stan rur: skorodowany lub zarośnięty koniec trzeba skrócić do zdrowego materiału i często przedłużyć nowym kawałkiem rury.
- Odkręcenie starego połączenia: w praktyce najwięcej czasu często nie zajmuje sam gwint, lecz poluzowanie zardzewiałego starego połączenia i przygotowanie miejsca.
- Spuszczenie i napełnienie: spuszczenie, napełnienie i odpowietrzenie c.o. albo zakręcenie wody w całym domu to dodatkowa praca.
- Medium: woda, ogrzewanie i gaz mają różne wymagania co do kontroli. Przy gazie dochodzi próba szczelności i odbiór, płatne osobno.
Kształtki, zawory i materiał uszczelniający są w ofercie zwykle liczone osobno. Przy porównywaniu ofert warto zapytać, czy cena za sztukę obejmuje także spuszczenie, napełnienie i próbę szczelności.
Woda, ogrzewanie i gaz: na co uważać
Przy wodzie pitnej stosuje się wyłącznie materiały uszczelniające przeznaczone do wody pitnej, czyli pasty i nici z odpowiednim oznaczeniem. Gwint powinien być czysty, bez resztek oleju i wiórów, które mogłyby dostać się do instalacji.
Przy ogrzewaniu połączenie obciąża temperatura oraz wielokrotne nagrzewanie i stygnięcie. Uszczelnienie musi być przeznaczone do instalacji grzewczych. Połączenia nie wolno przeciągnąć, aby kształtka nie pękła. Jeśli rury są potem chowane w bruździe w ścianie lub w podłodze, każde zakryte połączenie musi przejść próbę szczelności jeszcze przed tynkowaniem.
Przy gazie gwinty nacinać i połączenia montować może wyłącznie osoba z aktualnym (ważnym 5 lat) świadectwem kwalifikacyjnym w grupie G3 - stare świadectwa „bezterminowe” straciły ważność 3 lipca 2026 r. Ważność uprawnień gazowego fachowca można zweryfikować, sprawdzając, czy jego świadectwo wydała komisja z wykazu URE. Po pracy wykonuje się próbę szczelności, a jej wynik potwierdza się protokołem.
W razie wyczucia zapachu gazu nie wolno używać otwartego ognia ani palić. Nie należy włączać ani wyłączać światła i urządzeń ani używać dzwonków. Jeśli to bezpieczne, trzeba zamknąć główny zawór gazu. Następnie otworzyć okna, wyjść z budynku i dopiero na zewnątrz zadzwonić na Pogotowie Gazowe pod numer 992 (lub 112). Pogotowie gazowe tylko zabezpieczy nieszczelność - naprawę instalacji w mieszkaniu musi zlecić właściciel lub zarządca budynku.
Jak przygotować się na przyjazd hydraulika
Hydraulik pracuje szybciej, gdy nie musi najpierw przedzierać się do rury. Pomaga, jeśli przygotowano:
- wolną przestrzeń wokół miejsca pracy, czyli opróżnioną szafkę pod umywalką, odsunięte meble lub zdjętą osłonę, na przykład zabudowę grzejnika,
- informację, gdzie jest główny zawór wody oraz gdzie są zawory spustowe i odcinające na c.o.,
- przy ogrzewaniu wyłączony i wystudzony kocioł, aby można było bezpiecznie spuścić wodę,
- gniazdko w pobliżu dla gwintownicy elektrycznej oraz miejsce na maszynę lub imadło, jeśli odcinek będzie demontowany,
- w budynku wielorodzinnym uzgodniony termin przerwy w dostawie i informację dla sąsiadów,
- jasność co do tego, kto kupuje kształtki i zawory, aby praca nie stanęła przez brakujący element,
- podłogę zabezpieczoną przed wodą i olejem, na przykład starym kocem i folią, oraz pojemniki lub wąż na spuszczaną wodę.
Pracę wydłuża natomiast sytuacja, gdy dopiero na miejscu okazuje się, że obiegu nie da się odciąć, zawór na pionie jest nieszczelny albo trzeba szukać kształtki w innym rozmiarze. W razie wątpliwości, co znajduje się w instalacji, warto wcześniej wysłać hydraulikowi zdjęcie miejsca.
Typowe błędy i jak ujawniają się później
Krzywo nacięty gwint. Kształtka stoi ukośnie, a zaworu lub grzejnika nie da się podłączyć bez naprężeń. Połączenie prędzej czy później zacznie kapać. Dokręcanie nie pomoże, gwint trzeba odciąć i naciąć ponownie.
Gwintowanie bez oleju lub tępą głowicą. Zwoje gwintu są wyrwane i szorstkie. Połączenie trudno uszczelnić i może przeciekać od razu po napełnieniu albo dopiero po kilku cyklach grzania.
Za krótki lub za długi gwint. Krótki gwint nie trzyma i nie uszczelnia. Długi pozwala przekręcić i przeciągnąć kształtkę. Z kształtki wystaje wtedy dużo gołego gwintu, który rdzewieje.
Przeciągnięte połączenie. Gwint stożkowy przy nadmiernym dokręcaniu rozpycha kształtkę. Kształtka żeliwna lub mosiężna może pęknąć, czasem dopiero później, przy nagrzaniu instalacji.
Złe uszczelnienie. Pakuły nawinięte przeciwnie do kierunku gwintu zsuwają się przy wkręcaniu. Za dużo pakuł rozpycha kształtkę, za mało teflonu nie wypełnia gwintu. Efektem jest kapanie lub powolne sączenie, które zdradza rdzawa plama.
Łączenie G z R bez właściwego uszczelnienia. Gwint walcowy sam nie uszczelnia. Bez płaskiej uszczelki lub o-ringu połączenie cieknie, nawet gdy jest mocno dokręcone.
Gwint na cienkiej, skorodowanej ściance. Połączenie początkowo trzyma, ale w miejscu gwintu rura jest najsłabsza. Z czasem może tam pojawić się pęknięcie lub otwór.
Wióry i rdza w instalacji. Zanieczyszczenia z gwintowania woda przenosi do zaworów, głowic termostatycznych, baterii lub pompy. Tam zatykają sitka i powodują nieszczelności.
Dokręcanie bez przytrzymania rury. Rura się obraca i luzuje inne, stare połączenie dalej w instalacji. Zaczyna ono przeciekać w miejscu, gdzie w ogóle nie pracowano.
Zakrycie połączenia bez próby. Nieszczelność ujawnia się dopiero jako wilgotna plama na tynku, a naprawa oznacza kucie ściany.
Jak sprawdzić gotowy gwint i połączenie
Dla porównania: przy typowych rozmiarach 1/2" i 3/4" robocza długość gwintu wynosi orientacyjnie około 15 do 17 mm. Na dokręconym połączeniu zwykle pozostają widoczne mniej więcej jeden do dwóch zwojów gwintu. Przy odbiorze pracy warto zwrócić uwagę na następujące punkty:
- gwint jest gładki, bez wyrwanych zwojów i zadziorów,
- kształtka lub zawór stoi prosto, nie ukośnie,
- z kształtki nie wystaje za dużo gwintu ani uszczelnienia,
- sąsiednie stare połączenia są suche i nie zostały poruszone,
- przy wodzie instalacja była pod ciśnieniem, a połączenie pozostało suche,
- przy c.o. instalacja została napełniona, odpowietrzona, a ciśnienie na manometrze podczas próby nie spadało,
- zawory i grzejniki dają się otwierać i zamykać, a ogrzewanie po nagrzaniu działa,
- przy gazie istnieje protokół z próby szczelności,
- otoczenie jest oczyszczone z oleju i wiórów.
Połączenie na c.o. warto sprawdzić jeszcze raz po pierwszym porządnym nagrzaniu i ostygnięciu. Suchy ręcznik papierowy przyłożony pod połączenie zdradzi nawet bardzo powolne sączenie.
Poradnik dla majsterkowiczów: gwint na zdemontowanym odcinku rury
Wprawny majsterkowicz z wypożyczoną gwintownicą może sam naciąć gwint na instalacji wodnej lub grzewczej. Najłatwiej idzie to na kawałku rury zamocowanym w imadle. Instalacje gazowe i instalacje wspólne w budynku wielorodzinnym nie wchodzą w zakres tego poradnika. W razie wątpliwości co do stanu rur albo gdy rura w ścianie się chwieje, lepiej wezwać hydraulika.
- Zakręcić wodę lub spuścić wodę z danego obiegu c.o. i otworzyć najniższy kran, aby w instalacji nie zostało ciśnienie.
- Poluzować śrubunki na końcach odcinka i wyjąć go. Jeśli połączenia nie dają się odkręcić, ostrożnie wyciąć odcinek i liczyć się z przedłużeniem go nowym kawałkiem rury.
- Zamocować rurę w imadle do rur i odmierzyć miejsce cięcia, aby odcinek po montażu dokładnie pasował.
- Odciąć, oczyścić, naoliwić i naciąć gwint tak, jak opisano w części krok po kroku powyżej.
- Próbnie nakręcić kształtkę ręką i sprawdzić długość gwintu według orientacyjnych danych z części o kontroli.
- Dokładnie oczyścić gwint z oleju i wiórów, przy wodzie pitnej szczególnie starannie.
- Wstawić odcinek na miejsce, uszczelnić gwinty materiałem przeznaczonym do danego medium i dokręcić połączenia. Rurę w ścianie przytrzymać przy tym drugim kluczem.
- Powoli napełnić instalację, przy c.o. odpowietrzyć ją i obserwować połączenia pod ciśnieniem oraz po nagrzaniu.
Najczęściej zadawane pytania
Orientacyjnie 233,80 zł za sztukę. Końcową kwotę kształtują średnica i materiał rury, dostęp do miejsca, stan rur oraz to, czy trzeba spuszczać i napełniać instalację c.o. Kształtki i próby przy gazie rozlicza się zwykle osobno.
Tak, jeśli rura jest mechanicznie zdrowa. Fachowiec zwykle skraca ją do nienaruszonego materiału i ocenia grubość ścianki. Jeśli rura jest przerdzewiała, rozsądniej jest wymienić cały odcinek.
Oba rozwiązania działają, jeśli są stosowane prawidłowo. Pakuły z pastą to tradycyjne rozwiązanie przy rurach stalowych i dają mocne połączenie. Jeśli jednak po dokręceniu połączenie zostanie odkręcone z powrotem, często przestaje być szczelne. Nić uszczelniająca jest czystsza i według danych producenta zwykle pozwala na drobną korektę położenia kształtki. Taśma teflonowa jest prosta w użyciu, ale na grubszych gwintach trzeba jej odpowiednio dużo. Materiał zawsze musi być przeznaczony do danego medium.
Nie zawsze. Jeśli daną część da się odciąć zaworami, wystarczy spuścić tylko ją. W starszych instalacjach bez zaworów odcinających często jednak trzeba spuścić całą instalację, a po pracy ponownie ją napełnić i odpowietrzyć.
Najczęstszą przyczyną jest krzywo nacięty lub uszkodzony gwint, za mało uszczelnienia albo jego niewłaściwe nawinięcie. Inną przyczyną jest niewłaściwe połączenie gwintów, na przykład walcowego G ze stożkowym R bez uszczelki. Dalsze dokręcanie zwykle nie rozwiązuje problemu, połączenie trzeba rozebrać i wykonać ponownie.
Samo nacięcie gwintu na typowej rurze w mieszkaniu to krótka praca. Więcej czasu zajmuje zwykle spuszczenie instalacji, odkręcenie starego, zardzewiałego połączenia, napełnienie, odpowietrzenie i próba szczelności. Przy utrudnionym dostępie lub demontażu odcinka praca się wydłuża.
Na rurze stalowej tak, istnieją na przykład złączki zaciskowe nakładane na gładki koniec rury. Przy rurach ocynkowanych i klasycznych instalacjach stalowych gwint jest jednak nadal typowym i rozbieralnym rozwiązaniem. O tym, które połączenie jest lepsze, decyduje hydraulik na podstawie materiału, ciśnienia i temperatury w instalacji.
Powiązane prace
Kiedy i jak spuścić wodę z instalacji grzewczej, na co uważać przy grzejnikach i podłogówce oraz jak ponownie napełnić i odpowietrzyć układ.
Jak wygląda zdjęcie i ponowny montaż grzejnika, co utrudnia pracę, o czym pamiętać w bloku i jak sprawdzić wykonaną robotę.
Jak zabudować grzejnik płytą g-k, drewnem, MDF lub metalem, o czym pamiętać przy wentylacji i zaworach oraz jak sprawdzić gotową obudowę.
Jak zalewa się rury ogrzewania podłogowego jastrychem, jaki jastrych wybrać, po co próba ciśnieniowa i jak prawidłowo wygrzać nową podłogę.
Jak wykonuje się bruzdę pod rury grzewcze w podłodze, co utrudnia pracę, na co uważać w bloku z wielkiej płyty i jak sprawdzić gotową robotę.
Jak wygląda montaż i wymiana zaworów grzejnikowych, jaki zawór wybrać, jakich błędów unikać i jak sprawdzić gotową pracę.
Blog
Proszę wycenić cały projekt, nie tylko jedną pracę
Wybierają Państwo pozycje ze wszystkich branż, a NUMIQ przygotowuje z nich wycenę Państwa projektu lub ofertę dla Państwa klienta.